Waarom SenF?

SenF staat voor Serieus & Fictief, voor Studeren & Fantaseren, misschien wel voor Schrijven &  Feesten.

Senf is ook Duits voor mosterd, een goed goedje met bijzondere eigenschappen. Mosterd kan een mengsel van olie en azijn – twee vloeistoffen die elkaar eigenlijk afstoten – stabiliseren tot iets heerlijks als mayonaise of dressing. Zo brengt SenF twee genres bij elkaar die ook slecht lijken te mengen: onderzoek en fictie. Mijn streven is om die twee vormen van kennis te combineren tot een nieuwe manier om de dagelijkse praktijk van beleid te begrijpen en begrijpelijk te maken.

SenF is vooral de voortzetting van mijn werk als onderzoeker in een hele nieuwe vorm. Al sinds mijn studie Milieuhygiëne in Wageningen ben ik gefascineerd door de rol van de overheid in de samenleving. Sindsdien heb ik aan de universiteiten van Wageningen, Utrecht en Delft onderzoek gedaan naar veranderingen in de relatie tussen overheid en samenleving. Zo heb ik publicaties geschreven over de opkomst van milieucoöperaties; netwerksturing en zelfsturing in de landbouw; interactief beleid in de ruimtelijke planning; en bestuurlijke vernieuwingen in het waterbeleid.

Behalve over omgevingsbeleid, participatie en ‘governance’ leerde ik in die onderzoeken dat de taal en de werkwijzen van wetenschappers zelf eigenlijk onderdeel zijn van de beleidspraktijken die ze onderzoeken. Heel anders gezegd: de manier waarop wetenschappers onderzoek doen naar beleid heeft direct invloed op hoe beleid gestalte en betekenis krijgt. Nu wil het geval dat de gangbare vorm van wetenschappelijke publicaties – abstracte, theoretisch ingebedde, Engelstalige, jargonoverladen artikelen achter een paywall – slecht aansluit bij de manier waarop de meeste gewone mensen kennis vergaren, handelen, keuzes maken en dingen begrijpen en uitleggen. Ik geloof dat fictie een veel geschiktere vorm is om te begrijpen, vertellen en leren hoe ambtenaren, beleidsprofessionals en burgers beleid tot stand brengen.