Wat is serious fiction?

Serious fiction is wat ik doe en maak: toegepast onderzoek in de vorm van beleidsromans. Creatieve bestuurskunde voor iedereen. Naast reguliere onderzoeksmethoden (interviewen, teksten analyseren) gebruik ik de methoden van fictieschrijvers om kennis te ontwikkelen en verspreiden over maatschappelijke vraagstukken. Ik wil dat zo min mogelijk alleen doen, en zoveel mogelijk met en voor mensen uit de praktijk van die vraagstukken zelf, zowel professionals als burgers, vrijwilligers en leken. Serious fiction is dus ook een vorm van ‘community art’ en van ‘community research’, oftewel: gemeenschapskunst en gemeenschapsonderzoek.

Daarmee is serious fiction niet alleen een product, maar vooral ook een proces. Mensen leren over beleid door hun ervaringen te delen én door verhalen te verzinnen. Vooral de wisselwerking tussen vertellen en verzinnen blijkt vaak een bron van nieuwe ideeën en perspectieven. Serious fiction is een manier om praktijkkennis aan te boren, te ontwikkelen en te verspreiden: ervaringskennis en verbeeldingskennis. Vooral het begrip verbeeldingskennis is nieuw en ik ben nog volop bezig om te ontdekken wat dat eigenlijk is – hierover later meer…

En verder is serious fiction ook een poging om de wereld van beleidsmakers, ambtenaren, participerende burgers, adviseurs en experts onderdeel te maken van de publieke verbeelding. Er zijn nauwelijks boeken of films over beleid en overheid, terwijl een aanzienlijk deel van de bevolking in die wereld werkt, en we er bijna allemaal weleens mee te maken hebben (gewild of ongewild). Een beleidsroman laat zien dat beleid het werk is van echte mensen.